EIRENE-vrijwilligers in Nederland
Torsten Wendav (Kerk en Vrede, Utrecht, 2004)
De
Duitse Torsten begon direct met een drieweekse taalcursus:
„Nooit eerder bezocht ik een cursus met zoveel
internationale flair. Bij elkaar hadden we twintig deelnemers van
negentien
verschillende nationaliteiten. Sommige vragen zich wellicht af waarom
ik aan
een cursus Nederlands heb deelgenomen daar Nederlands en Duits veel
overeenkomsten hebben. Nu
ik echter al
bijna vijf maanden in Utrecht woon word ik me pas bewust van de vele
verschillen tussen beide talen. Naast grote overeenkomsten zijn er ook
vele
uitzonderingen die voor dagelijkse problemen kunnen zorgen. Dat geldt
met name
voor de uitspraak. Het is vaak moeilijk te bepalen of iets een Duitse
danwel
een engels klank heeft of wanneer de uitspraak weer anders is. Zo zijn
ook de
klinkers die het Nederlands kent voor de Duitse tong geniepig. Achteraf
bezien
heeft deze cursus mij zeer goed geholpen om in deze nieuwe
linguïstische
omgeving mijn weg te vinden.
„We waren met vijfentwintig deelnemers van
verschillende leeftijd die zich uitlieten over evenzoveel landen,
wensen en
voorstellingen. Dat zorgde voor een interessante en creatieve sfeer die
ik nog
nooit eerder beleefde. Zo leken de dagen ondanks het zeer intensieve
programma
om te vliegen. Op het programma stonden thema’s als
intercultureel inzicht,
ontwikkelingswerk, geweldloosheid, fasen in het ontwikkelingswerk,
globalisering en veel meer. Daarover waren we van ’s morgens
tot ’s avonds aan
het discussiëren, overleggen en groepsopdrachten maken, soms tot
in de nacht.
Gelukkig is het bijna onmogelijke gelukt en vonden we zelfs nog tijd
voor
andere dingen. Iedere middagpauze werd onder andere kanogevaren in een
nabijgelegen rivier of gezwommen om zo te genieten van de laatste
zomerzonnestralen. Naast al die mooie dingen kan ik mij ook nog de
eerste dagen
herinneren, dagen waarin ik nogal twijfelde over mijn besluit om als
vrijwilliger naar het buitenland te gaan met achterlating van mijn
vrienden,
ouders en vriendin. Het heeft mij echter zeer geholpen om hier met de
cursusdeelnemers over van gedachten te wisselen, met name over de
zorgen en
angsten die mij bezighielden. Het heeft gelukkig niet lang geduurd
voordat ik
alle negatieve gevoelens de baas was en ik mij echt over het avontuur
kon gaan
verheugen.
“Je zou je mijn arbeidsplaats voor kunnen
stellen als een groot kantoor. Naast ‘Kerk en
Vrede’ hebben hier nog zes andere
vredesorganisaties hun intrek. Er is ook een grote bibliotheek waar in
vele
talen informatie over oorlog- en vredespolitiek van de afgelopen
honderd jaar
is te vinden. Gelukkig is mijn werk zeer afwisselend ondanks het feit
dat ik
overwegend achter de computer zit. Ik werk echter voor twee
organisaties. Vier
dagen voor ‘Kerk & Vrede’ en
één dag voor EIRENE Nederland, de Nederlandse
tak van mijn thuisorganisatie, die ook in het vredescentrum haar
kantoor heeft.
Het is niet makkelijk een concreet beeld te geven van mijn dagelijks
werk, ook
omdat het inhoudelijk bij beide organisaties een breed terrein omvat.
‘Kerk & Vrede’ is de oudste
vredesorganisatie in Nederland. Het gemeenschappelijke doel van alle
medewerkers is wegen te zoeken om conflicten in zowel binnen als
buitenland
geweldloos op te lossen. Terugkijkend op de laatste vijf maanden zie ik
al een
duidelijke vooruitgang. In het begin was alles nieuw en onbekend maar
nu heb ik
mijn draai gevonden. Het werk gaat me steeds gemakkelijker af, ik leer
steeds
nieuwe mensen kennen en maak ook veel nieuwe vrienden. Heel bijzonder
is echter
dat ik merk hoe snel mijn Nederlands zich ontwikkelt.”
